خیاط بهر سحرش برداشته مدور

این گنج صرف دارد و آواز در میان نه

و آن همچو صفر خالی و آوازه مزور

مه در هوای بابل چون یک قواره توزی

یارب ز دست گردون چه سحرها برآمد

گر نه از آن قواره نیمی کنند کمتر

چرخ سیاه کاسه خوان ساخت شبروان را