من نخلم و تو مریم، من عازرم تو عیسی

در چاه شر شروان ظلمات ظلم بیمر

ذره چه سایه دارد آن سایه ام به عینه

زرین رسن فرو کن وز چه مرا برآور

نخل از تو گشت تازه جان از تو یافت عازر

سرگشته کرد چرخم چون بادریسه

فریاد ازین فسونگر زن فعل سبز چادر