گردونی از دوقطب در آویخت استوار

همچون فلک معلقی استاده بر دو قطب

قطب تو میخ و میخ زمین جرم کوهسار

گویی بر غم جان فلک دست کاف و نون

گر آسمان حجاب بهشت است پیش خلق

تو اسمانی و حرم شه بهشت وار

در صفه تو دختر قیصر بساط بوس