داری سپهر هفتم و جبریل معتکف

تو اسمانی و حرم شه بهشت وار

در صفه تو دختر قیصر بساط بوس

در پیش گاه تو زن فغفور پیش کار

داری بهشت هشتم و ادریس میربار

می خواهد آسمان که رسد بر زمین سرش

تا بر چند به دیده ز دامان تو غبار