بر تو نمی رسم به پر وهم جبرئیل

جنات عدن کرده بر اطراف تو نگار

میدان چار سوی تو روحانی آیتی است

گویا ز جانور شده هم اسب و هم سوار

هم عاجز است و هست پرس هفت صد هزار

در سایه تو بانوی مشرق گرفته جای

دریاست در جزیره و سیمرغ در حصار