بر کتف کوه دوخت دست سپیده غیار

خسرو چین از افق آینه چین نمود

زآینه چرخ رفت زنگ شه زنگ بار

در سپر ماه راند تیغ زراندوده مهر

شد قلم از دست این، رمح به دست سماک

شد ارم از دست آن، باغ و لب جویبار

ظل صنوبر مثال گشت به مغرب نگون