چون سه قدح کرد نوش درج گهر برگشاد

گفت بود سه شراب داروی درد خمار

جام ز عشق لبش خنده زنان شد چو گل

وز لب خندان او بلبله بگریست زار

قند فشان شد ز لب آن صنم قندهار

بلبل نطقش به ناز غنچه لب کرد باز

گشت ز مل عارضش همچون گل کام کار