خون رزان ریختن وز پی کین خواستن

شد شکمش چون صدف پر گهر شاهوار

گرنه خرف شد خریف از چه تلف می کند

بر شمر از دست باد سیم و زر بیشمار

تاختن آورد ابر از سر دریا کنار

بر بدن نار ماند از سر تیغش نشان

بر رخ آبی نشست از تک اسبش غبار