غژم عقیق یمن کرد برون از دهن

تاختن آورد ابر از سر دریا کنار

بر بدن نار ماند از سر تیغش نشان

بر رخ آبی نشست از تک اسبش غبار

گشت زرافشان چمن چون کف صدر کبار

خواجه چارم بلاد، خسرو هفتم زمین

آنکه ز هشتم فلک همت او داشت عار