نور ضمیر مرا بنده شود افتاب

بحر دلا، بر سخن نیست چو من یک سوار

چون شود از نعت تو این لب من در فشان

چون شود از مدح تو خاطر من زر نثار

تیغ زبان مرا سجده برد ذوالفقار

بنده خاصه توام، شاعر خاص ملک

نعت تو و مدح او خوانده گه بزم و بار