نقش سر زلف او رست مرا در بصر

پیش عنانش ببین عاشیه کش روزگار

از بس خون ها که ریخت غمزه سرتیز او

عشق به انگشت پای می کند آن را شمار

زآن که بهم درخوردعنبر و دریا کنار

قندز شب پوش او هست شب فتنه زای

صبح قیامت شده است از شب او آشکار