عالم خلقت ز غیب هژده هزار آمده است

لیک نسنجد بدان زیرک زر عیار

صورت مردان طلب کز در میدان بود

نقش بر ایوان چه سود رستم و اسفندیار

عالم اعظم توئی از پس هژده هزار

گر چه ز بعد همه آمده ای در جهان

از همه ای برگزین، بر همه کن افتخار