امر دهد کردگار کای ملکوت احتیاط

دهر چو نرگس به چشم در یرقان مانده زار

چون تو برآری حسام پیش تو آرد سجود

گنبد صوفی لباس بر قدم اعتذار

پند دهد روزگار کای ثقلین اعتبار

فاش کند تیغ تو قاعده انتقام

لاش کند رمح تو مائده کار زار