بس بس ای دل ز کار آب که عقل

سر به مهرش کن و به خضر سپار

از زکات سر قدح گاهی

جرعه ای کن به خاکیان ایثار

هست از آب کار او بیزار

مدت لهو را غم است انجام

باده نیک را بد است خمار