سنگ را آب بردمد ز شکم

باده نیک را بد است خمار

هر طرب را مقابل است کرب

هر یمین را برابر است یسار

آب را سنگ درفتد به زهار

یک فرح را هزار غم ز پس است

که پس هر فرح غم است هزار