گاو زرین که می خورد گلنار

باده را بر خرد مکن غالب

دیو را بر فلک مکن سالار

چند خواهی ز آهوی سیمین

گر بود ز آن می چو زهره گاو

خاطر گاو زهره شیر شکار

هم ز می دان که شاه باز خرد