من تو را طفل خفته چون خوانم

تو بدین سو سرم گرفته کنار

طفل می خواندمت، زهی بالغ

مست می گفتمت، زهی هشیار

که تویی خواب دیده بیدار

یا شبانگه لقات چون دانم

تو چنین تازه صبح صادق وار