شمس فلک ز بیم اذ الشمس در گریخت

هر شب جلاجل کمر است از زر سخاش

شعری به شب چو کاسه یوزی نمایدم

اعنی سگی است حلقه بگوش در سخاش

در ظل شمس دین که شود چاکر سخاش

والشمس خوان که واو قسم داد زیورش

کو بست بهر هم لقبی زیور سخاش