هست از سخاش عید جهان و اختران دهند

کو بست بهر هم لقبی زیور سخاش

تا شمس دین بر اوج ریاست دواسبه راند

یک ذره نیست شمس فلک ز اختر سخاش

از خوشه سپهر زکات سر سخاش

این پیر زن ز دانه دل می دهد سپند

تا دفع چشم بد کند از منظر سخاش