رضوان ملک خسرو مالک رقاب اوست

از خوشه سپهر زکات سر سخاش

این پیر زن ز دانه دل می دهد سپند

تا دفع چشم بد کند از منظر سخاش

که ارمن بهشت عدن شد از کوثر سخاش

لابل که در قیاس درمنه است و شوره خاک

طوبی به نزد خلقش و کوثر بر سخاش