ساعات بین که بر ورق روز و شب رود

کز سیم و زر شده است جهان عنبر سخاش

هست آفتاب زرد و شفق چون نگه کنی

تب برده گشاده رگ از نشتر سخاش

کو بیست و چار سطر شد از منظر سخاش

بالای هفت خیمه پیروزه دان ز قدر

میدان گهی که هست در آن عسکر سخاش