چون در زمانه آب کرم هیچ جا نماند

تاراج هند آز کند لشکر سخاش

یعسوب امت است علی وار از آنکه سوخت

زنبور خانه زر و سیم آذر سخاش

جای تیمم است به خاک در سخاش

نی نی چو من جهانی سیراب فیض اوست

سیراب چه که غرقه تن از فرغر سخاش