پیشم چو ماه قعده شبرنگ از آن، کشند

چون مریم است حامله تن دختر سخاش

از آبنوس روز و شبم زان کند دوات

تا نسخه می کنم به قلم محضر سخاش

تا خوانم آفتاب جنیبت بر سخاش

سجاده از سهیل کنم نز ادیم شام

تا می برم سجود سپاس از در سخاش