شاخ چنار گویی حلوای عید زد

بستند عقد بر همه آفاق یک سرش

زرگر به گاه عید زر افشان کند ز شاخ

واجب کند که هست شکریز دخترش

کآلوده ماند دست به آب معصفرش

بودی به روز عید نفس های روزه دار

مشکین کبوتری ز فلک نامه آورش