منقار بر قنینه و پر بر قدح بماند

کآلوده ماند دست به آب معصفرش

بودی به روز عید نفس های روزه دار

مشکین کبوتری ز فلک نامه آورش

کامد همای عید و نهان شد کبوترش

مرغ قنینه بلبل عید است پیش شاه

گل در دهن گداخته و ناله دربرش