دیوی است غسل گاه شده حوض کوثرش

انگشت ساقی از غبب غوک نرمتر

زلف چو مار در می عیدی شناورش

زلفش فرو گذاشته سر در شراب عید

در آبگینه نقش پری بین به بزم عید

از می کز آتش است پری وار جوهرش

ز آن چون پری گرفته نمایند اهل عید