آب چه مقنع و ماه مزورش

دستار در ربوده سران را به باد زلف

شوریده زلف و مقنعه عید بر سرش

برده مهش به مقنعه عیدی و چاه سیم

بر کوس عید آن نکند زخم کان زمان

بر جانم از شناعه زدن کرد زیورش

گیسو چو خوشه بافته وز بهر عید وصل