بیضا و عسکر از ید بیضای عسکرش

زین پس خراج عیدی و نوروزی آورند

از بیضه عراق و ز بیضای عسکرش

خود کمترین نثار بهائی است عید را

هر جا که رخش اوست همه عید نصرت است

ز آن پای و دم به رنگ حنا شد معصفرش

عیدا که روم را بود از پایگاه او