مصروع بود دریا کف بر لب آوریده

لب تشنه بود بحر و بود آمدن محالش

آهیخ تیغ هندی چون چشمه مصفی

تا بحر گشت سیراب از چشمه زلالش

آمد سنان خسرو، بنوشت حرز حالش

یک هفته ریخت چندان خون سباع کز خون

هفتم زمین ملا شد بگرفت از آن ملالش