تشریف ضربت او ارواح وحشیان را

شه چون زبان خنجر کرده به تیر لالش

اجسام وحش گشته ز ارواح خالی السیر

از تیغ شه که دین را سعد است ز اتصالش

تعلیم شکر دادی هنگام انفصالش

از دور تیغ خسرو چون سبزه وش نمودی

گستاخ پیش رفتی هم گور و هم غزالش