غماز دزد باشد هم عطسه هم سعالش

افسرده شده ور اکنون خواهد ز تیغت آتش

هم کاسه سر او خواهد شدن سفالش

جاسوس توست بر خصم انفاس او چو در شب

هر که از طریق نخوت آمد به دار ملکت

دید این شرف که داری ز آن نقد شد وبالش

در تو کجا رسد کس چون موسی اندر آتش