ندانم کی رقوم آموز خواهم شد به دیوانش

چو طوطی کینه بیند شناسد خود بیفتد پی

چو خود در خود شود حیران کند حیرت سخندانش

در این تعلیم شد عمر و هنوز ابجد همی خوانم

هنوزم عقل چون طفلان سر بازیچه می دارد

که این نارنج گون حقه به بازی کرد حیرانش

نظاره می کنم ویحک در این هنگامه طفلان