خرد بر راه طبع آید که مهد نفس موسی را

بود هر جا که هنگامه است شب هنگام پایانش

خرد ناایمن است از طبع ز آن حرزش کنم حیرت

چو موسی زنده در تابوت از آن دارم به زندانش

گذر بر خیل فرعون است و ناچار است ز ایشانش

هوا می خواست تا در صف بالا برتری جوید

گرفتم دست و افکندم به صف پای ماچانش