مرا این سر چو پیدا شد بریدم سر به پنهانش

به اول نفس چون زنبور کافر داشم لیکن

به آخر یافتم چون شاه زنبوران مسلمانش

مگر می خواست تا مرتد شود نفس از سر عادت

میان چار دیواری به خاکش کردم و از خون

سر گورش بیند و دم چو تلقیم کردم ایمانش

که گور کشتگان باشد به مون اندوده بیرون سو