نترسم زآنکه نباش طلیعت گور بشکافد

سر گورش بیند و دم چو تلقیم کردم ایمانش

که گور کشتگان باشد به مون اندوده بیرون سو

ولیکن ز اندرون باشد به مشک آلوده رضوانش

که مهتاب شریعت را به شب کردم نگهبانش

ز گور نفس اگر بر رست خار الحمدلله گو

برون سوخار دیدستی درون سو بین گلستانش