دلم قصر مشبک داشت همچون خان زنبوران

برای مرکب اخلاص نعل از تاج خاقانش

چو در میدان آزادی سواریش آرزو کردی

سر آمال بودی گوی و پای عقل چوگاتنش

برون ساده درو بام و درون نعمت فراوانش

نه خان عنکبوت آسا سرا پرده زده بیرون

درون ویرانه و برخوان مگس بینند بریانش