به چالاکی به بید انجیر منگر در مه نیسان

غم معشوق سگ دل هست بر عشاق سگ جانش

بدین اقبال یک هفته که بفزاید مشو غره

که چون ماه دو هفته است آن کز افزونی است نقصانش

بدان افتادگی بنگر که بینی ماه آبانش

ز چرخ اقبال بی ادبار خواهی او ندارد هم

که اقبال مه نو هست با ادبار سرطانش