تو شب خفته به بالین تو سیل آید ز بارانش

بترس از تیرباران ضعیفان در کمین شب

که هر کو هست نالان تر قوی تر زخم پیکانش

حذر کن ز آه مظلومی که بیدار است و خون باران

ز تعجیل قضای بد، پناهی ساز کاندر پی

به خاک افکنده ای داری که لرزد عرش ز افغانش

چون بیژن داری اندر چه مخسب افراسیاب آسا