که خلق را توئی امروز نایب رزاق

به حسب طاقت خود طوق دار مدح توام

چرا ز طایفه خاصگان بماندم طاق

مرا ز چنگ نوائب به جود خود برهان

تو راست ملک جهان و توئی سزای ثنا

چگونه گویم مدح یماک و وصف یلاق

نماند کس که ز انعام تو به روی زمین