کای گنبد تو کعبه حاجت روای خاک

او کوه حلم بود که برخاست از جهان

بی کوه کی قرار پذیرد بنای خاک؟

از گنبد فلک ندی آمد به گوش او

بر دست خاکیان خپه گشت آن فرشته خلق

ای کاینات واحزنا از جفای خاک

دید آسمان که در دهنش خاک می کنند