در گردنای چرخ سکون و بقای خاک

بی فر او چه سنجد تعظیم سنجری

بی پادشاه دین چه بود پادشای خاک

پاکا! منزها! تو نهادی به صنع خویش

خاک چهل صباح سرشتی به دست صنع

خود بر زبان لطف براندی ثنای خاک

خاقانی است خاک درت حافظش تو باش