ز شاهان ندیدم کسی کین بگفت

خرد را بمغز اندرش جای نیست

که تا من ببستم کمر بر میان

پرستنده ام پیش تخت کیان

چو او گفت ما را نباید نهفت

نباید بدین بود همداستان

که او هیچ راند چنین داستان