نار نه ام برمجوش، مار نه ام در مرم

ای دو لبت نیست هست، هست مرا کرده نیست

هرچه ز جان هست بیش با لبت از نیست کم

خاک توام سایه وار سایه ز من در مدزد

خود چه زیانت بود گر به قبول سگی

عمر زیان کرده ای از تو شود محتشم

در طلبت کار من خام شد از دست هجر