عمر زیان کرده ای از تو شود محتشم

خاک توام سایه وار سایه ز من در مدزد

نار نه ام برمجوش، مار نه ام در مرم

خود چه زیانت بود گر به قبول سگی

در طلبت کار من خام شد از دست هجر

چون سگ پاسوخته دربدرم لاجرم

صورت عین شین و قاف در سر یعنی که عشق