بسته در آن گوی و زه جیب قبای ظلم

کرد رخ آفتاب زرد قواره نهان

بر فلک از ماه نو شدزه سیمین علم

بر زه سیمین ماه گوی زرند اختران

چرخ کبود آنچنانک ناخن تب بردگان

فضله ناخن شده ماه ز داغ سقم

گفتی فراش چرخ ناخن زهره گرفت