ملک خراسان به تیغ باز ستانی ز غز

نیست عجب کز نهاد رام فحول است رم

از تف شمشیر تو در سفم اند این سه قوم

چون صف اصحاب فیل در المند از الم

پس چه کنی در نیام گنج ظفر مکتتم

کاوه که داند زدن بر سر ضحاک پتک

کی شودش پای بند کوره و سندان و دم