بسیار دمیدم آتش غم

گر گونه غمگنان ندارم

زان نیست که هستم از تو خرم

دانی ز چه سرخ رویم؟ ایراک

از جور تو آفتاب عمرم

بالای سر آمده است ارحم

خاقانی را به نیش مژگان