چو کاوس دژخیم دیگر نیا

همانجا بد آرام و آبشخورت

ز یک سو نبیره رد افراسیاب

که جز جادوی را ندیدی بخواب

پر از رنگ رخ دل پر از کیمیا

ز خاور ورا بود تا باختر

بزرگی و شاهی و تاج و کمر