بیرون ازین سراچه که هست آسمانش نام

آنجا بود سجاده خاصش به دست راست

وینجا به دست چپ بودش تکیه گاه عام

بوده زمین خانقهش بام آسمان

چون پای در کند ز سر صفه صفا

سر بر کند به حلقه اصحاف کهف شام

سازد وضو به مسجد اقصی به آب چشم