تمتام ناتمام سخن بود بو تمام

آیم به حشر نامه او بسته بر جبین

گرد من از نظاره آن نامه ازدحام

تا وصف او تمیمه من شد بجنب من

وصفش مطهر است چو قرآن که خواندنش

بر پاک تن حلال بود بر جنب حرام

بی او سخن نرانم وکی پرورد سخن